سوره‌هاى كوچك ، و احتياط مستحب است كه به‌جاى دو يا چند سوره ، سوره‌اى بزرگ‌تر كه به‌اندازه‌ى چند سوره‌ى كوچك‌تر است بخواند . مسأله‌ى 261 - اگر پيش از ركوع بداند كه قرائت حمد يا سوره را ترك كرده يا شك كند كه انجام داده يا نه ، اين‌جا اگر به‌هنگام خواندن سوره شك در حمد كند اعتنا نكند ، ولى اگر به‌هنگام خواندن حمد شك در خواندن آيه يا آياتى قبلى كند اين‌جا بايستى آن را جبران كند و مورد مشكوك را از نو بخواند ، و اگر يقين كند كه حمد يا سوره را نخوانده يا ناقص خوانده در هر دو صورت بايستى به‌ترتيب لازم جبران كند ، و اگر پس از ركوع يقين كند كه حمد يا سوره و يا هر دو را نخوانده و يا ناقص خوانده ، پس از نماز بايستى براى هر يك احتياطاً دو سجده سهو انجام دهد . مسأله‌ى 262 - انتقال از هر سوره‌اى به‌سوره ديگر جايز است به‌جز از سوره‌ى توحيد و كافرون به‌سوره‌اى ديگر به‌استثناى بسم‌اللَّه كه كلًا انتقال در آيات بعديش بىاشكال است . برحسب رواياتى سوره‌ى « فيل » و « لإيلاف » و هم‌چنين سوره‌ى « والضحى » و « ألَمْ نَشْرَحْ » يك سوره به‌حساب مىآيند ، كه در صورت وجوب سوره‌ى كامل پس از حمد بايستى دو به‌دو خوانده شوند ، اما برحسب كفايت چهار آيه از هر يكى از آن‌ها نيز پس از حمد كافى است . ولى فاصله « بسم‌اللَّه » خود دليلى روشن و آشكار بر وحدت هر يك از اين سوره‌هاست . مسأله‌ى 263 - در خواندن سوره‌ى حمد جايز نيست به‌نيت نقل از حضرت اقدس الهى بخواند ، زيرا نتيجه‌ى نقل اين است كه خدا مىفرمايد : « إيّاكَ نَعْبُدُ وَ . . . » و آيا خدا نيز در برابر خدايى ديگر موحد است كه از او نقل شود : تنها تو را مىپرستيم ؟ بلكه لازم